بانو!

از خودت دست نكش

خودت چتر باش

خودت ابر باش

خودت باران...

شك نكن خدا نابغه بوده، كه ترا آفريده

بيخيال بنده هايش كه دنيای زنانه ات را ناديده گرفتند؛

 

بانو!

ايندفعه سر سفره، تو نان گرم بخور

اصلاً تمام زيتون هاي دنيا هم مال تو

هر وقت هم تنت سرد شد

تنهاييت را بغض نكن

آواز كن

با صداي بلند براي گرمیِ دلت بخوان

ديگر هيچ وقت تنهاييت را با گريه نشان نده

حتي وقتي تنها مي خوابي.

بگذار ايندفعه لالاييت را براي خودت...

 

چه خوب ميشد عصرانه ميهمان خودت باشي

بانو بانو!!

چاي كه دم كشيد

دامن كوتاهت يادت نرود

قند توي دل قندان آب ميشود

طعم گس چاي را كه هورت ميكشي

 

بانو!

يك دل سير بخند

بخند به ريش روزگار

به ريش ناكساني كه تو را ناقص العقل خواندند

و خود زاده توأند

كه اگر عاطفه و مهر تو نبود

تو را به قضاوت نمي نشستند

و حكم به مشروطي آزاديت نمي دادند

كه هر جا ميروي گزارش كني

كه من ميگويم، من ميخواهم و من منشان

گوشت كه سهل است جانت را پُر كند

مهربان يك دل سير بخواب

تا درد حرفهايي كه دل كوچكت را ميشكند

فراموش كني...

 

بانوي كامل

خدا آرامش هستي را در چشمانت

در حلقه آغوشت

درست روي لبهايت به امانت گذاشت

به جهنم برود، هر كه آرامشت را دستخوش زُمختي خويش كند

به جهنم برود آنكه بلنداي روحت را نمي بيند

ولي فرود و فراز تنت را خوب ميشناسد؛

به جهنم برود كسي كه تو را ضعيفه خواند

تا ضعف خودش به چشم نيايد!

بين خودمان باشد

خدا شرمنده جاي نوازش هايي ست كه روي تنت ماند.

-به جهنم که ميرود!!

 

بانو!

راستي حال دلت چطور است؟

چند وقت است رويا نديده اي،

راستي هنوز اشك ميريزي؟!

قول دادي كه ديگر تنهاييت را با گريه نشان ندهي

نكند هنوز منتظر شنيدنِ دوستت دارمي!!

 

بيا بحث را عوض كنيم

راستي موهايت را بگذار بلند شود

بگذار از زير روسري هوايي بخورند

لاك قرمز يادت نرود

خدا هر چه صورتي و قرمز و سرخابيست براي تو آفريده

كلاغ ها دير زمانيست پشت سر طاووس حرف ميزنند

اصلاً بگذار يك كلاغ چل كلاغ كنند

تو گوشواره هايت را فراموش نكني؛

 

بانو!

هر وقت دلت خواست دستت را از ماشين بيرون ببر و

تن وحشي باد را لمس كن

هر وقت هم دلت خواست

لبه ي جوي راه برو

حتي بلند حرف بزن و بخند

و هر روز هم برقص،

خواستي با ساز دلت خواستي با...

فقط يادت نرود كتاب بخواني؛

 

بانوي كامل و زيبا

تو سليقۀ خاص خدايي

آنِ خلقتت، خدا قلياني چاق كرد

پا روي پايش انداخته

و روي بوم نازنين وجودت قلم عشق را چرخاند

پس تو ناب تريني

 

بانو نابترين شعر خدايي تو

سَر انگشتِ بهاري

بخند...

از ته دل، رها

و بزن قيد احساسي كه

نخوانَد تمناي نگاهت را...

 

─═ঊঈ الهه فاخته ঈঊ═─

 

برای شنیدن این متن زیبا اینجا کلیک کنید.